چکیده

توسعه بیت‌کوین توسط یک جامعه متن‌باز جهانی هدایت می‌شود، و تغییرات در پروتکل از طریق پیشنهادهای بهبود بیت‌کوین (BIPs) استاندارد می‌شوند. این پیشنهادها تحت بررسی دقیق جامعه و مکانیسم‌های اجماع قرار می‌گیرند، از جمله رأی‌گیری‌های سیگنالی از سوی ماینرها. این مدل متن‌باز، در عین ترویج شفافیت و مشارکت گسترده، چالش دستیابی سریع به اجماع و هماهنگی توسعه را نیز به همراه دارد. در سیستمی بدون مرجع متمرکز، فرآیند تصمیم‌گیری می‌تواند طولانی و بحث‌برانگیز شود.

ViaBTC Capital چارچوب منحصر به فرد توسعه غیرمتمرکز بیت‌کوین را تحلیل خواهد کرد، نقش اصلی و مناقشات Bitcore Core در نگهداری پروتکل را بررسی خواهد کرد، مسیرهای فعال‌سازی ارتقاهای کلیدی مانند SegWit و Taproot را مرور خواهد کرد، و به بحث «برنامه‌پذیری» که توسط BIPهای جدید مانند OP_CAT برانگیخته شده، خواهد پرداخت. این به یک سؤال عمیق منجر می‌شود: آیا اصل بیت‌کوین مبنی بر «تغییرناپذیری برابر با امنیت است» به زنجیر نهایی برای نوآوری اکوسیستم آن تبدیل شده است؟

1.مروری بر مدل توسعه غیرمتمرکز بیت‌کوین

1.1 نقش محوری بیت‌کوین کور در نگهداری پروتکل

بیت‌کوین کور پیاده‌سازی اصلی نرم‌افزاری پروتکل بیت‌کوین است و به عنوان کلاینت مرجع آن شناخته می‌شود. این شامل نرم‌افزار نود کامل برای تأیید کامل بلاک‌چین و همچنین کیف پول بیت‌کوین است. اکثر کاربران و ماینرهای بیت‌کوین ترجیح می‌دهند از بیت‌کوین کور به عنوان نود کامل خود استفاده کنند، که برای حفظ غیرمتمرکز بودن شبکه و مقابله با حملات احتمالی ضروری است. علاوه بر این، این پروژه نرم‌افزارهای مرتبط مانند کتابخانه رمزنگاری libsecp256k1 را نیز نگهداری می‌کند.

با وجود اینکه توسعه بیت‌کوین غیرمتمرکز است، تا ژوئن 2025، حدود 90% از تمام نودهای کامل در شبکه از بیت‌کوین کور استفاده می‌کنند. بنابراین، بیت‌کوین کور موقعیت منحصر به فرد و تأثیرگذار عملی به عنوان "پیاده‌سازی مرجع" دارد. این اقتدار عملی به این معناست که وقتی تغییرات در کدبیس بیت‌کوین کور ادغام می‌شوند، آنها اغلب به استاندارد عملی تبدیل می‌شوند، حتی بدون اجبار صریح از سوی یک مرجع مرکزی. این پذیرش گسترده و داوطلبانه به طور مؤثر قوانین عملیاتی و وضعیت فعلی پروتکل را تعریف می‌کند. در نتیجه، توسعه‌دهندگانی که به پروژه بیت‌کوین کور کمک می‌کنند، به ویژه نگهدارندگان آن، نفوذ قابل توجهی دارند. کار آنها، پس از بررسی دقیق و ادغام، مستقیماً بر عملکرد کلی و امنیت شبکه تأثیر می‌گذارد. این یک نوع "تمرکزگرایی نرم" منحصر به فرد در اطراف پروژه بیت‌کوین کور ایجاد می‌کند، که به طور مداوم با ماهیت شفاف متن‌باز آن و فرآیند بررسی همتا توزیع‌شده متعادل می‌شود.

1.2 نقش در حال تکامل نگهدارنده: از ساتوشی ناکاموتو تا مدیریت جمعی

نقش نگهدارندگان بیت‌کوین کور به طور قابل توجهی تکامل یافته است، از رهبری شخصی ساتوشی ناکاموتو به یک مدل مدیریت جمعی که توسط چندین نگهدارنده به اشتراک گذاشته می‌شود.

آغاز و خروج ساتوشی ناکاموتو: خالق مرموز بیت‌کوین، ساتوشی ناکاموتو، در ابتدا پروژه بیت‌کوین کور را توسعه داد و تا اواخر سال 2010 در آن فعال بود، تا اینکه در آوریل 2011 اعلام کرد که «به پروژه‌های دیگر روی آورده است» و مسئولیت بیت‌کوین کور را به گوین اندرسن واگذار کرد. این لحظه اولین باری بود که رهبری بیت‌کوین از ساتوشی ناکاموتو به جامعه منتقل شد و نقطه عطف مهمی در غیرمتمرکزسازی پروژه بود.
جانشینی گوین اندرسن و جنجال‌ها: گوین اندرسن که به عنوان «وارث ظاهری» ساتوشی ناکاموتو شناخته می‌شد، به عنوان نگهدارنده اصلی بیت‌کوین کور مسئولیت را به عهده گرفت و توسعه بیت‌کوین را در سال‌های بعد هدایت کرد که منجر به ثبات و پذیرش بیشتر آن شد. با این حال، در سال 2016، گوین اندرسن درگیر جنجال بزرگی شد زمانی که علناً ادعا کرد کریگ رایت استرالیایی همان ساتوشی ناکاموتو است. این ادعا بعداً توسط جامعه به طور گسترده‌ای مورد مناقشه قرار گرفت و منجر به لغو موقت دسترسی گوین اندرسن به کدبیس اصلی بیت‌کوین در گیت‌هاب توسط سایر نگهدارندگان شد.
ولادیمیر جی. فان در لان و نگهداری جمعی بعدی: در 8 آوریل 2014، ولادیمیر جی. فان در لان جانشین گوین اندرسن به عنوان نگهدارنده اصلی شد. از آن زمان، نقش نگهدارنده اصلی تکامل یافته و بین چندین نگهدارنده به اشتراک گذاشته شده است که فرآیند انتشار را بیشتر غیرمتمرکز می‌کند. در حال حاضر، تنها تعداد کمی از توسعه‌دهندگان به کد بیت‌کوین کور دسترسی دارند و مسئولیت‌های آنها شامل ادغام پچ‌های مشارکت‌کنندگان و انجام بررسی‌های نهایی برای اطمینان از امنیت پچ‌ها و تطابق آنها با اهداف پروژه است.

تکامل نقش نگهدارنده بیت‌کوین کور، از یک رهبر واحد به چندین نگهدارنده که نقش را به اشتراک می‌گذارند، منعکس‌کننده تلاش‌های مداوم پروژه برای یافتن تعادل بین غیرمتمرکزسازی و کارایی است. در ابتدا، ساتوشی ناکاموتو به عنوان تصمیم‌گیرنده واحد می‌توانست پروژه را سریعاً پیش ببرد. با این حال، با بلوغ پروژه و رشد جامعه، به ویژه پس از خروج ساتوشی ناکاموتو، خطرات این مدل به طور فزاینده‌ای آشکار شد. از سوی دیگر، تمرکززدایی اختیارات به چندین نگهدارنده، خطر نقطه شکست واحد را کاهش می‌دهد و فرآیند تصمیم‌گیری قوی‌تر و مقاوم در برابر سانسور را تضمین می‌کند. با این حال، این به معنای کندتر شدن سرعت دستیابی به اجماع و اجرای تغییرات عمده در پروژه‌ها است. این معامله ذاتی، پیچیدگی حاکمیت سیستم‌های غیرمتمرکز را آشکار می‌کند: چگونه حس کافی از کارایی و جهت‌گیری را بدون فدا کردن اصول اساسی غیرمتمرکزسازی حفظ کنیم.

در عین حال، ترکیب تیم نگهدارندگان و پویایی قدرت درون آن تأثیر عمیقی بر جهت و ثبات کل اکوسیستم بیت‌کوین دارد. بلاک‌استریم شرکتی است که در زمینه زیرساخت بیت‌کوین و بلاکچین تخصص دارد و چندین توسعه‌دهنده درگیر در نگهداری بیت‌کوین کور قبلاً برای این شرکت کار می‌کردند. با حمایت از این توسعه‌دهندگان، بلاک‌استریم به مشارکت‌کننده مهمی در کد بیت‌کوین کور تبدیل شده است که سؤالاتی را در جامعه درباره استقلال توسعه و شرکتی‌سازی آن مطرح کرده است. به عنوان مثال، اصرار بلاک‌استریم بر حل مشکل مقیاس‌پذیری بیت‌کوین از طریق راه‌حل لایه 2 و مخالفت آن با مقیاس‌پذیری مستقیم زنجیره اصلی منجر به تقسیم‌بندی جامعه و انشعاب‌های بیت‌کوین شده است؛ علاوه بر این، بحران اعتماد بین توسعه‌دهندگان و ماینرها و رقابت شدید با جامعه اتریوم، بلاک‌استریم را به مرکز بحث‌های جنجالی در محافل رمزارز تبدیل کرده است.

1.3 مشارکت‌ها و جنجال‌های جامعه توسعه‌دهندگان

توسعه بیت‌کوین یک فرآیند باز و مشارکتی است و هر کسی می‌تواند برای تغییرات کد، بررسی‌ها یا آزمایش‌های باز، درخواست‌های Pull ارسال کند. از زمان شروع برنامه، بیش از هزار توسعه‌دهنده به آن کمک کرده‌اند، عملکرد نرم‌افزار را بهبود بخشیده‌اند، اشکالات را برطرف کرده و ویژگی‌های جدید اضافه کرده‌اند و با جامعه برای دریافت بازخورد و حل مسائل تعامل داشته‌اند. فرآیند تصمیم‌گیری مشارکتی است و اغلب بر اجماع بین توسعه‌دهندگان و جامعه گسترده‌تر متکی است.

با این حال، این باز بودن همچنین منجر به بحث‌های جنجالی در جامعه شده است، به ویژه با ظهور موارد استفاده جدید مانند Inscriptions.

لوک دش‌جی‌آر و جنجال اینسکریپشن‌ها: لوک دش‌جی‌آر، توسعه‌دهنده بیت‌کوین و هم‌بنیانگذار استخر استخراج Ocean، به شدت از اینسکریپشن‌هایی مانند اوردینال‌ها و توکن‌های BRC-20 انتقاد کرده و آن‌ها را «هرزنامه» در بیت‌کوین خوانده است. او استدلال می‌کند که اینسکریپشن‌ها از یک آسیب‌پذیری در بیت‌کوین کور استفاده می‌کنند که به آن‌ها اجازه می‌دهد محدودیت اندازه داده‌های اضافی در تراکنش‌ها را با پنهان کردن داده‌ها به عنوان کد برنامه دور بزنند. دش‌جی‌آر استدلال می‌کند که این «آسیب‌پذیری» در بیت‌کوین ناتس نسخه 25.1 برطرف شده است و امیدوار است که بیت‌کوین کور نیز قبل از انتشار نسخه 27 آن را برطرف کند. او حتی استدلال می‌کند که پس از رفع این آسیب‌پذیری، اوردینال‌ها و توکن‌های BRC-20 از بین خواهند رفت، زیرا «آن‌ها هرگز واقعاً وجود نداشته‌اند و تقلبی هستند».

قدرت بازار اوردینال‌ها و توکن‌های BRC-20: اوردینال‌ها و توکن‌های BRC-20، در حالی که از نظر محافظه‌کاران «هرزنامه» محسوب می‌شوند، حیات قابل توجهی در بازار نشان داده‌اند. طبق آمار Dune Analytics، تا دسامبر 2023، تراکنش‌های مرتبط با اینسکریپشن 172 میلیون دلار درآمد اضافی برای ماینرها ایجاد کرده‌اند، انگیزه مالی واقعی که در حال تغییر شکل اکوسیستم بیت‌کوین است، و نوآوری‌هایی مانند Taproot Wizards همچنان به کاوش مرزهای برنامه‌پذیری بیت‌کوین ادامه می‌دهند، که نشان می‌دهد نیروهای بازار ممکن است بتوانند محدودیت‌های فناوری توسعه‌دهندگان را دور بزنند. در سیستم‌های غیرمتمرکز، انگیزه‌های اقتصادی به قدرتمندترین سلاح برای شکستن زنجیرهای ایدئولوژی تبدیل می‌شوند.

پیامدهای عمیق‌تر این جنجال: برخی از توسعه‌دهندگان اصرار داشته‌اند که بیت‌کوین باید از نظر عملکردی خالص بماند و هرگونه عملکرد غیرمالی اصلی می‌تواند امنیت سایبری را تهدید کند. این فلسفه «تغییرناپذیری» از تکه‌تکه شدن اکولوژیکی که با فورک‌های سخت مکرر همراه است جلوگیری کرده، اما با چالش‌های جدی نیز روبرو است. وقتی توسعه‌دهندگان تلاش می‌کنند برنامه‌های نوآورانه مانند اینسکریپشن‌ها را با رفع «باگ‌ها» حذف کنند، در واقع به آن‌ها «حق بررسی عملکرد» داده می‌شود، گرایشی متمرکز که مخالف روح غیرمتمرکز بیت‌کوین است. اگر توسعه‌دهندگان در مسدود کردن برنامه‌های نوآورانه موفق شوند، مشخص خواهد شد که «تغییرناپذیری» به زنجیری برای نوآوری تبدیل شده است. نتیجه این بازی تعیین خواهد کرد که آیا بیت‌کوین می‌تواند مزیت امنیتی خود را حفظ کند و در عین حال از قربانی شدن در برابر محافظه‌کاری فناوری جلوگیری کند. در برابر پس‌زمینه نوآوری سریع در بلاک‌چین‌های رقیب مانند اتریوم، جامعه بیت‌کوین باید تعادلی بین حفظ ارزش اصلی امنیت و ثبات شبکه، و در عین حال ایجاد فضا برای نوآوری منطقی پیدا کند. در نهایت، در دنیایی که توسط کد و محاسبات اداره می‌شود، بازار عادلانه‌ترین حکم را خواهد داد.

2.پیشنهادهای بهبود بیت‌کوین (BIPs): یک مکانیزم رسمی ارتقا

2.1 تعریف، هدف و اهمیت BIPها

پیشنهادهای بهبود بیت‌کوین (BIPs) اسناد استانداردی هستند که تغییرات، بهبودها یا افزودنی‌های احتمالی به پروتکل بیت‌کوین را مشخص می‌کنند. آن‌ها پلتفرمی مشارکتی برای توسعه‌دهندگان، پژوهشگران و اعضای جامعه فراهم می‌کنند تا تغییرات را پیشنهاد، بحث و اجرا کنند و شفافیت و اجماع گسترده جامعه را تضمین می‌کنند. BIPها به جامعه بیت‌کوین امکان می‌دهند تا به چالش‌های نوظهور بپردازند و با نیازهای متغیر جامعه سازگار شوند، و به هر کسی اجازه می‌دهند در توسعه آن‌ها مشارکت کند و در عین حال اطمینان حاصل می‌کنند که تغییرات به شیوه‌ای شفاف و با اجماع گسترده جامعه انجام می‌شوند.

2.2 انواع BIPها

سه نوع اصلی BIP بیت‌کوین وجود دارد، هر کدام با هدفی منحصر به فرد:

BIP های استاندارد: این BIP ها تغییراتی را توصیف می‌کنند که بر قوانین اجماع پروتکل بیت‌کوین تأثیر می‌گذارند. آنها تغییراتی را در جنبه‌های اساسی نحوه کار بیت‌کوین پیشنهاد می‌کنند که برای اجرا نیاز به اجماع گسترده جامعه دارند. به عنوان مثال، ارتقاهای Segregated Witness (SegWit) و Taproot در این دسته قرار می‌گیرند.
BIP های اطلاعاتی: BIP های اطلاعاتی، مطالب آموزشی، راهنماهای عمومی یا یافته‌های تحقیقاتی مرتبط با بیت‌کوین را ارائه می‌دهند. آنها به توسعه‌دهندگان و علاقه‌مندان بینش‌های ارزشمندی در مورد جنبه‌های مختلف اکوسیستم بیت‌کوین می‌دهند و به آنها کمک می‌کنند درک خود را از شبکه عمیق‌تر کنند. این BIP ها کد یا قوانین بیت‌کوین را تغییر نمی‌دهند، بلکه بیشتر شبیه پیشنهادات یا توصیه‌هایی هستند که برای آموزش جامعه طراحی شده‌اند.
BIP های فرآیندی: BIP های فرآیندی تغییراتی را در فرآیند توسعه خود بیت‌کوین پیشنهاد می‌کنند. آنها با هدف بهبود کارایی، حاکمیت یا مکانیسم‌های تصمیم‌گیری در جامعه بیت‌کوین طراحی شده‌اند. BIP های فرآیندی می‌توانند به موضوعاتی مانند فرآیندهای بررسی کد، روش‌های مدیریت پروژه یا ابتکارات هماهنگی جامعه بپردازند. آنها شبیه به BIP های استاندارد هستند از این نظر که نیاز به اجماع جامعه دارند، اما تفاوت آنها در این است که به فرآیندهای خارج از پروتکل بیت‌کوین اعمال می‌شوند.

فرآیند دسته‌بندی و استانداردسازی BIP ها، استراتژی جامعه بیت‌کوین برای مدیریت تکامل فناوری‌های پیچیده در یک محیط غیرمتمرکز را نشان می‌دهد. با دسته‌بندی پیشنهادات به انواع مختلف، جامعه می‌تواند سطوح مختلفی از بررسی و شدت اجماع را برای تغییرات با ماهیت‌های متفاوت اعمال کند. به عنوان مثال، BIP های استاندارد که بر قوانین اجماع تأثیر می‌گذارند به بالاترین آستانه اجماع نیاز دارند زیرا می‌توانند منجر به تکه‌تکه شدن شبکه شوند، در حالی که BIP های اطلاعاتی انعطاف‌پذیرتر هستند. این رویکرد ساختاریافته، اگرچه ممکن است دست و پاگیر به نظر برسد، خطر تغییرات مخرب یا تغییراتی که به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته‌اند را در ثبات اصلی شبکه به حداقل می‌رساند.

3.3 چرخه حیات و فرآیند فعال‌سازی BIP ها

یک BIP بیت‌کوین قبل از اینکه بخشی از پروتکل بیت‌کوین شود، از چندین مرحله مختلف عبور می‌کند:

مرحله پیش‌نویس: در این مرحله، پیشنهادات توسط نویسندگان آنها ایجاد و اصلاح می‌شوند و BIP تحت بررسی اولیه و بازخورد جامعه قرار می‌گیرد.
مرحله پیشنهادی: در این مرحله، BIP توجه بیشتری از جامعه دریافت می‌کند. این پیشنهاد به توسعه‌دهندگان، محققان و علاقه‌مندان بیت‌کوین برای بررسی و بازخورد بیشتر ارائه می‌شود. این مرحله امکان طوفان فکری جمعی و اصلاح پیشنهاد را فراهم می‌کند تا استحکام آن تضمین شود.
مرحله نهایی: پس از اینکه BIP حمایت گسترده‌ای در جامعه به دست آورد و به طور کامل بررسی شد، وارد مرحله نهایی می‌شود. در این مرحله، پیشنهاد در مخزن پیشنهادات بهبود بیت‌کوین (BIP) قرار می‌گیرد که نشان می‌دهد آماده پیاده‌سازی است.
پیاده‌سازی و فعال‌سازی: سپس توسعه‌دهندگان بیت‌کوین تغییرات را با اجماع در پروتکل بیت‌کوین ادغام می‌کنند. برای تغییرات عمده در سطح پروتکل، معمولاً یک آستانه فعال‌سازی وجود دارد و بهبودها تنها زمانی اعمال می‌شوند که تعداد کافی از شرکت‌کنندگان شبکه به نسخه جدید ارتقا یافته باشند. ارتقاها می‌توانند به صورت سافت فورک (سازگار با نسخه‌های قبلی) مانند SegWit باشند که به نودهای قدیمی‌تر اجازه می‌دهند به کار خود ادامه دهند، یا هارد فورک (ناسازگار) که می‌تواند منجر به تقسیم شبکه و ایجاد ارزهای دیجیتال جدید شود، مانند هارد فورک بیت‌کوین کش (BCH) در سال 2017.

این چرخه حیات چند مرحله‌ای BIP و فرآیند فعال‌سازی دقیق، تجلی اصلی مدل حاکمیت غیرمتمرکز بیت‌کوین است. این اطمینان حاصل می‌شود که هرگونه تغییر در پروتکل توسط تعداد محدودی از افراد تحمیل نمی‌شود، بلکه از طریق بحث گسترده و پذیرش داوطلبانه توسط ذینفعان متعدد صورت می‌گیرد. این مکانیسم به طور مؤثر تصمیم‌گیری فنی را با اجماع اجتماعی ترکیب می‌کند و تکامل پروتکل‌ها را به فرآیندی ارگانیک و بسیار مقاوم در برابر سانسور تبدیل می‌کند. از سوی دیگر، این مدل مبتنی بر اجماع ممکن است منجر به ارتقاهای کند شود، اما انعطاف‌پذیری و قابلیت اعتماد شبکه بیت‌کوین را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد زیرا از خطر تکه‌تکه شدن شبکه یا تمرکزگرایی که می‌تواند از تغییرات اجباری ناشی شود، جلوگیری می‌کند. هر فعال‌سازی موفق BIP ثابت می‌کند که جامعه، از طریق همکاری و سازش، قادر است برای حفظ و رشد این سیستم پولی جهانی بدون نیاز به اعتماد، با یکدیگر کار کند.

3.BIP های مهم و تأثیر آنها

تکامل پروتکل بیت‌کوین از طریق مجموعه‌ای از BIPهای کلیدی ممکن شده است، پیشنهاداتی که به طور قابل توجهی کارایی، حریم خصوصی و مقیاس‌پذیری شبکه را بهبود بخشیده‌اند.

3.1 BIPهای کلیدی فعال شده

BIP 16 (P2SH): ویژگی پرداخت به اسکریپت-هش (P2SH) را معرفی کرد که در سال 2012 فعال شد. P2SH عملیات اسکریپت‌نویسی پیچیده را ساده‌سازی می‌کند و کارایی و حریم خصوصی تراکنش را بهبود می‌بخشد با اینکه به فرستندگان اجازه می‌دهد وجوه را به یک هش اسکریپت به جای آدرس کلید عمومی مستقیم ارسال کنند. این کار فضای بلاک‌چین را ذخیره می‌کند و حریم خصوصی را با پنهان کردن شرایط خرج کردن تا زمانی که وجوه خرج می‌شوند، افزایش می‌دهد. آدرس‌های P2SH معمولاً با "3" شروع می‌شوند تا از آدرس‌های سنتی بیت‌کوین (که با "1" شروع می‌شوند) متمایز شوند. رایج‌ترین مورد استفاده برای P2SH، تراکنش‌های چند امضایی است که در آن چندین امضا برای اجرای یک تراکنش مورد نیاز است و لایه امنیتی اضافی برای کسب‌وکارها و سازمان‌ها فراهم می‌کند. همچنین برای توسعه راه‌حل‌های لایه 2 مانند شبکه لایتنینگ کلیدی است که ظرفیت تراکنش بیت‌کوین را با قفل کردن مشروط وجوه برای پشتیبانی از تراکنش‌های خارج از زنجیره به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. BIP 16 به عنوان یک سافت فورک پیاده‌سازی شد، به این معنی که نودهای قدیمی‌تر همچنان می‌توانند تراکنش‌هایی را که از قوانین به‌روزشده پیروی می‌کنند، اعتبارسنجی و پردازش کنند و سازگاری رو به عقب را حفظ کنند.
BIP 141 (SegWit): مشکل انعطاف‌پذیری تراکنش و مقیاس‌پذیری را از طریق شاهد جداشده (SegWit) حل می‌کند که در سال 2017 فعال شد. انعطاف‌پذیری تراکنش خطری است که شناسه تراکنش (TXID) ممکن است هنگام تغییر امضا تغییر کند، حتی اگر اثر تراکنش یکسان باقی بماند، که خطری برای پروتکل خارج از زنجیره محسوب می‌شود. SegWit این مشکل را با انتقال کد باز کردن قفل (امضا) به یک فیلد "شاهد" جدید در داده‌های تراکنش و حذف آن از محاسبه TXID حل می‌کند. این کار TXID را قابل اعتماد می‌سازد. علاوه بر این، SegWit در واقع اندازه بلاک را با معرفی "واحدهای وزن" به جای بایت‌های ساده برای محاسبه اندازه بلاک افزایش می‌دهد. بایت‌های معمولی به عنوان 4 واحد وزن محسوب می‌شوند، در حالی که بایت‌های شاهد به عنوان 1 واحد وزن محسوب می‌شوند، که به معنای تخفیف 75 درصدی برای داده‌های باز شده است، بنابراین فضای بیشتری در بلاک برای داده‌های تراکنش ایجاد می‌کند. SegWit نیز به عنوان یک سافت فورک پیاده‌سازی می‌شود، به این معنی که نودهای قدیمی که ارتقا نیافته‌اند همچنان بلاک‌های SegWit را معتبر تلقی می‌کنند و سازگاری شبکه را تضمین می‌کنند. این زمینه را برای پروتکل‌های لایه 2 مانند شبکه لایتنینگ فراهم می‌کند و به آن اجازه می‌دهد به طور امن روی بیت‌کوین ساخته شود.
BIP 340, 341, 342 (Taproot): این BIP‌ها با هم ارتقای Taproot را تشکیل می‌دهند که در نوامبر 2021 فعال شد. Taproot مهم‌ترین ارتقا از زمان SegWit است و برای بهبود حریم خصوصی، کارایی و مقیاس‌پذیری بیت‌کوین و همچنین افزایش انعطاف‌پذیری قراردادهای هوشمند طراحی شده است.
BIP 340 (Schnorr Signatures): امضاهای Schnorr را معرفی کرد، یک طرح امضای امن‌تر و کارآمدتر نسبت به امضاهای سنتی ECDSA. مزیت کلیدی امضاهای Schnorr قابلیت تجمیع کلید آنهاست که اجازه می‌دهد چندین کلید عمومی و امضا در یک مورد ترکیب شوند، که باعث می‌شود تراکنش‌های چند امضایی مشابه یک تراکنش امضای منفرد معمولی در زنجیره به نظر برسند، حریم خصوصی را بهبود بخشند و حجم داده را کاهش دهند.
BIP 341 (Taproot): یک چارچوب عمومی را معرفی می‌کند که مکانیسم‌های امضاهای Schnorr، درختان نحوی انتزاعی مرکلی (MAST) و پرداخت به Taproot (P2TR) را ادغام می‌کند. MAST اجازه می‌دهد پیچیدگی‌های استفاده نشده در یک تراکنش پنهان شود و فقط بخش مربوطه از تراکنش را در زمان خرج شدن واقعی آشکار می‌کند، که حریم خصوصی را بهبود می‌بخشد و مقدار داده‌ها در زنجیره را کاهش می‌دهد. P2TR روش جدیدی برای خرج کردن بیت‌کوین ارائه می‌دهد که عملکرد P2PK و P2SH را ترکیب می‌کند تا حریم خصوصی را بیشتر افزایش دهد و تمام خروجی‌های Taproot را در زنجیره مشابه نشان دهد.
BIP 342 (Tapscript): زبان اسکریپت‌نویسی بیت‌کوین را برای سازگاری با BIP 340 و BIP 341 اصلاح کرد تا از امضاهای Schnorr، تأیید دسته‌ای و بهبودهای هش امضا پشتیبانی کند. معرفی Tapscript همچنین زمینه را برای به‌روزرسانی‌های بیشتر در اسکریپت‌نویسی بیت‌کوین در آینده فراهم می‌کند.

این BIPهای فعال شده، استراتژی پروتکل بیت‌کوین را برای گسترش عملکرد و بهینه‌سازی کارایی در عین حفظ ثبات و امنیت اصلی آن نشان می‌دهند. با اولویت دادن به سافت فورک‌ها نسبت به هارد فورک‌ها، جامعه بیت‌کوین موفق شده است بهبودهای قابل توجهی را بدون خطر تکه‌تکه شدن شبکه معرفی کند. این تأکید بر سازگاری رو به عقب، عامل کلیدی در توانایی اکوسیستم بیت‌کوین برای حفظ ثبات است. این نشان می‌دهد که تکامل پروتکل یک شبه اتفاق نمی‌افتد، بلکه فرآیندی از تغییرات تکراری و عمدی است که به تدریج منجر به شبکه‌ای قوی‌تر، خصوصی‌تر و کارآمدتر می‌شود.

3.2 BIPهای در حال بحث یا پیشنهاد شده

جامعه بیت‌کوین همچنان در پاسخ به نیازهای متغیر و چالش‌های فنی، BIPهای جدیدی را مورد بحث قرار می‌دهد و پیشنهاد می‌کند.

BIP-177 (بازتعریف واحد پایه بیت‌کوین): این پیشنهاد بازتعریف کوچکترین واحد بیت‌کوین، ساتوشی، به عنوان یک واحد پایه جدید 1 بیت‌کوین را پیشنهاد می‌کند که نمایش مقادیر را ساده‌تر می‌کند، نقاط اعشاری را حذف می‌کند و بیشتر با پرداخت‌های شبکه لایتنینگ همخوانی دارد. این کار فقط شامل تنظیماتی در نمایش کیف پول‌ها و صرافی‌ها است و پروتکل زیربنایی یا محدودیت کل مقدار بیت‌کوین را تغییر نمی‌دهد. طرفداران استدلال می‌کنند که این کار بار شناختی را کاهش می‌دهد، "ترس از واحد" را برای کاربران جدید از بین می‌برد و تجربه کاربری را با همسوسازی بهتر با طراحی واقعی شمارش با اعداد کامل در پروتکل بیت‌کوین ساده‌تر می‌کند. به عنوان مثال، "0.00010000 BTC" به صورت "10,000 BTC" نمایش داده می‌شود. با این حال، این پیشنهاد با مقاومت‌هایی نیز روبرو شده است که اعتراض اصلی این است که پیشنهاد می‌کند واحد "ساتوشی" که به نام ساتوشی ناکاموتو نامگذاری شده است کنار گذاشته شود، که می‌تواند منجر به سردرگمی در میان کاربران شود.
OP_CAT (BIP-347): OP_CAT یک آپکد است که اجازه می‌دهد دو قطعه داده روی پشته اسکریپت بیت‌کوین در یکی ادغام شوند. "CAT" مخفف "concatenation" (به هم پیوستن) است. OP_CAT در ابتدا بخشی از پیاده‌سازی بیت‌کوین بود، اما در سال 2010 به دلیل نگرانی‌هایی در مورد آسیب‌پذیری‌های بالقوه و حملات انکار سرویس متوقف شد. در سال‌های اخیر، علاقه به فعال‌سازی مجدد OP_CAT با معرفی ارتقاء Taproot در سال 2021 دوباره جان گرفته است که قابلیت‌های اسکریپت‌نویسی پیشرفته و محدودیت اندازه (520 بایت برای Tapscript) را معرفی می‌کند و نگرانی‌های امنیتی قبلی را کاهش می‌دهد.
استفاده‌های بالقوه: OP_CAT قادر به انجام انواع توابع پیچیده است، مانند ساخت و تأیید درختان مرکل مستقیماً روی پشته برای فعال‌سازی مسیرهای برداشت یک‌طرفه، وابستگی تراکنش به تراکنش‌های دیگری که قبلاً در بلاک قرار گرفته‌اند و غیره. همچنین می‌تواند از طریق ماهیت امضاهای Schnorr، "covenants" را شبیه‌سازی کند که امکان درون‌نگری دقیق و تعهد به فیلدهای فردی یک تراکنش را فراهم می‌کند. این امر امکان ساخت قراردادهای هوشمند پیچیده‌تر و برنامه‌های غیرمتمرکز مانند CatVM را فراهم می‌کند.
مسیر فعال‌سازی و چالش‌ها: معرفی مجدد OP_CAT نیاز به یک سافت فورک خواهد داشت. این فرآیند شامل یک پیشنهاد رسمی BIP با بررسی دقیق جامعه، پیاده‌سازی و آزمایش گسترده در بیت‌کوین کور، و اجماع گسترده بین ماینرها، توسعه‌دهندگان و کاربران است. اگرچه OP_CAT "به شدت آزمایش و تحقیق شده" و از نظر فنی "ساده" است، و OP_CAT در 1/5/24 در Bitcoin Signet فعال شد، مسیر فعال‌سازی آن همچنان به رسیدن به اجماع در بیت‌کوین کور بستگی دارد. "اجماع گسترده بین ماینرها، توسعه‌دهندگان و کاربران." برخی از توسعه‌دهندگان پیش‌بینی می‌کنند که توسعه‌دهندگان بیت‌کوین کور ممکن است در سال 2025 به اجماع در مورد OP_CAT یا OP_CTV برسند، و پیاده‌سازی واقعی احتمالاً 1-2 سال دیگر طول خواهد کشید.
حامیان:

Fractal Bitcoin از سپتامبر 2024 OP_CT را در شبکه اصلی خود فعال کرده است تا به عنوان یک بستر آزمایشی بلادرنگ برای پروتکل‌های جدیدی که از ویژگی‌های آن استفاده می‌کنند، عمل کند.
StarkWare یک صندوق تحقیقاتی 1 میلیون دلاری OP_CAT را با هدف پیشبرد تحقیقات در مورد فعال‌سازی OP_CAT در بیت‌کوین راه‌اندازی کرده است. در عین حال، از سوی دیگر، با ترکیب OP_CAT با فناوری اثبات دانش صفر (STARK) خود.
CatVM یک پل زنجیره متقابل بدون اعتماد مبتنی بر OP_CAT است که توسط Taproot Wizards پیشنهاد شده است.

BIP-420 (پیشنهاد غیررسمی BIP): شماره رسمی در واقع BIP-347 است. BIP-420 در ابتدا توسط اعضای جامعه به عنوان یک شماره غیررسمی برای پیشنهاد OP_CAT در شبکه بیت‌کوین ایجاد شد تا مشکل توزیع کند شماره‌های پیشنهادی را برطرف کند. به طور سنتی، شماره‌های BIP توسط یک توسعه‌دهنده واحد، Luke Dashjr، اختصاص داده می‌شدند که منجر به انتظار تقریباً شش ماهه برای دریافت شماره رسمی برای پیشنهادهای OP_CAT می‌شد. در اوایل سال 2024، توسعه‌دهنده Anthony Towns یک سیستم شماره‌گذاری جایگزین به نام BINANA ایجاد کرد و شماره BIN-2024-0001 را به OP_CAT اختصاص داد. متعاقباً، اعضای Taproot Wizards کمپین "BIP-420" را راه‌اندازی کردند و از شماره نمادین "420" برای ایجاد انگیزه برای این پیشنهاد استفاده کردند. همزمان، توسعه‌دهنده اصلی Ava Chow پیشنهاد افزودن ویراستاران بیشتر BIP را برای تسریع فرآیند شماره‌گذاری مطرح کرد. در نهایت، پس از فشار جامعه و گسترش تیم ویراستاری، پیشنهاد OP_CAT به طور رسمی در 24 آوریل 2024 شماره BIP-347 را دریافت کرد که نشان‌دهنده به رسمیت شناختن رسمی این پیشنهاد و پایه‌ای گسترده‌تر برای بحث بود.
BIP-119 (OP_CTV): این پیشنهاد که در سال 2021 توسط Jeremy Rubin ارائه شد، قوانین تراکنش انعطاف‌پذیرتری را از طریق CheckTemplateVerify فراهم می‌کند و از عملکرد covenant پشتیبانی می‌کند. مشابه OP_CAT، این پیشنهاد قصد دارد ویژگی "covenant" شبیه به قراردادهای هوشمند اتریوم را به شبکه بیت‌کوین اضافه کند، مانند امکان محدود کردن انتقال وجوه به یک آدرس خاص یا خودکارسازی تراکنش‌ها، مانند انتقال‌های زمان‌بندی شده، به منظور افزایش قابلیت برنامه‌نویسی بیت‌کوین. این پیشنهاد نیز در حال حاضر غیرفعال است، بحث‌های جامعه همچنان ادامه دارد و برخی از توسعه‌دهندگان به OP_CCV (BIP-443) به عنوان جایگزین روی آورده‌اند.
BIP-348 OP_CHECKSIGFROMSTACK (CSFS): یک opcode جدید برای بیت‌کوین، OP_CSFS، که توسط Jeremy Rubin و Brandon Black در نوامبر 2024 پیشنهاد شده است. این opcode امکان تأیید اعتبار امضا برای یک پیام دلخواه را فراهم می‌کند که محدود به هش تراکنش فعلی نیست و امضا را از پشته داده‌ها دریافت می‌کند. این opcode همچنین برای تأیید اعتبار امضا برای یک پیام استفاده می‌شود، نه فقط هش تراکنش فعلی. OP_CSFS ابزار مهمی برای فعال‌سازی Covenants انعطاف‌پذیرتر است که امکان ایجاد منطق شرطی پیچیده برای محدود کردن خرج کردن پول، افزایش امنیت (مانند گاوصندوق‌ها و جلوگیری از سرقت پروتکل غیرمتمرکز) را فراهم می‌کند و می‌تواند با opcodeهایی مانند OP_CAT برای ساخت قراردادهای هوشمند پیچیده‌تر ترکیب شود. bip-119 (CTV) و bip-348 (CSFS)، دو opcode که نسبتاً جدید برای بیت‌کوین هستند، برای بیت‌کوین پیشنهاد شده‌اند. CSFS)، که هر دو نسبت به BIP-347 (OP_CAT) محتاطانه‌تر و محافظه‌کارانه‌تر هستند، در عوض انتظار می‌رود زودتر از OP_CAT در شبکه اصلی بیت‌کوین فعال شوند
"پروتکل مهاجرت آدرس مقاوم در برابر کوانتومی" (QRAMP): یک پیشنهاد مهم توسط یک توسعه‌دهنده بیت‌کوین برای محافظت از بیت‌کوین در برابر تهدیدات آینده محاسبات کوانتومی از طریق یک هارد فورک واحد. این طرح قصد دارد شبکه بیت‌کوین را مجبور کند از کیف پول‌های قدیمی‌تر که با استفاده از ECDSA سنتی (الگوریتم امضای دیجیتال منحنی بیضوی) رمزگذاری شده‌اند به کیف پول‌های جدیدتری که از تکنیک‌های رمزنگاری پسا-کوانتومی استفاده می‌کنند، مهاجرت کند. کامپیوترهای کوانتومی امنیت بیت‌کوین را با استفاده از توانایی بیت‌های کوانتومی (کیوبیت‌ها) برای وجود در چندین حالت همزمان تهدید می‌کنند، که به طور چشمگیری قدرت محاسباتی را افزایش می‌دهد و می‌تواند الگوریتم‌های رمزنگاری موجود را بشکند. این پیشنهاد یک ارتفاع بلوک را به عنوان نقطه قطع مهاجرت تعیین می‌کند که در آن نقطه، نودها از پردازش تراکنش‌هایی که هنوز از آدرس‌های رمزنگاری سنتی استفاده می‌کنند، خودداری می‌کنند و کاربران را مجبور می‌کنند وجوه خود را به یک کیف پول امن‌تر منتقل کنند. اگرچه این یک اقدام احتیاطی است و محاسبات کوانتومی هنوز در نقطه‌ای نیست که بیت‌کوین را تهدید کند، این پیشنهاد بحث‌های شدید جامعه و نگرانی در مورد هارد فورک‌ها را با پیشرفت‌های اخیر در زمینه پردازنده‌های کوانتومی توسط شرکت‌هایی مانند مایکروسافت برانگیخته است.

این بحث‌های مداوم و BIPهای پیشنهادی، نشان‌دهنده تلاش‌های مستمر جامعه بیت‌کوین برای ایجاد تعادل بین نوآوری، امنیت و غیرمتمرکزسازی است. فعال‌سازی مجدد آپکدهایی مانند OP_CAT، OP_CTV و دیگر موارد با هدف آزادسازی قابلیت‌های پیشرفته‌تر در اسکریپت‌های بیت‌کوین برای پشتیبانی از قراردادهای هوشمند و برنامه‌های پیچیده‌تر در نظر گرفته شده است. با این حال، چنین گسترش عملکردهایی باید تحت بررسی‌های دقیق امنیتی انجام شود تا از تکرار اشتباهات تاریخی که می‌تواند منجر به حملات احتمالی منع سرویس شود، جلوگیری شود. در عین حال، تغییرات ظاهراً ساده رابط کاربری مانند BIP-177 بحث‌های عمیقی درباره فرهنگ، درک کاربر و تصویر برند را برانگیخته است، که نشان می‌دهد تکامل بیت‌کوین فقط یک مسئله فنی نیست، بلکه انعکاسی از پدیده‌های اجتماعی و فرهنگی نیز هست.

4.تأثیر استخرهای استخراج بر ارتقاهای پروتکل

ماینرها نقش کلیدی در فعال‌سازی ارتقاهای پروتکل بیت‌کوین، به‌ویژه در زمان پذیرش سافت فورک‌ها دارند.

4.1 سیگنال‌دهی ماینرها و مکانیسم‌های فعال‌سازی

ارتقاهای پروتکل بیت‌کوین معمولاً از طریق یک "رأی‌گیری سیگنالی" توسط ماینرها فعال می‌شوند. ماینرها با قرار دادن سیگنال‌های خاص در بلاک‌هایی که استخراج می‌کنند (مثلاً با استفاده از شماره نسخه مشخص در هدر بلاک)، حمایت و آمادگی خود را برای یک BIP نشان می‌دهند. برای سافت فورک‌ها، معمولاً باید یک آستانه فعال‌سازی از پیش تعیین شده (مثلاً 95% از بلاک‌هایی که در طول یک دوره زمانی سیگنال می‌دهند) به دست آید تا قانون جدید فعال شود. پس از رسیدن به این آستانه، سافت فورک اجرا می‌شود و جامعه (شامل ماینرها، نودهای کامل، صرافی‌ها، ارائه‌دهندگان خدمات پرداخت و غیره) باید نرم‌افزار خود را به نسخه جدید ارتقا دهند.

4.2 پتانسیل وتو توسط ماینرها

ماینرها قدرت وتوی عملی در فعال‌سازی یک سافت فورک دارند. اگر ماینرها آمادگی خود را اعلام نکنند، ارتقا نمی‌تواند فعال شود. این موضوع به‌ویژه در فعال‌سازی Segregated Witness (SegWit) مشهود است: ماینرها در ابتدا حمایت کمی داشتند و تا زمانی که بازار تقاضای ضعیفی برای پیشنهادهای رقیب نشان نداد، آمادگی خود را اعلام نکردند. این پدیده نشان می‌دهد که تصمیمات ماینرها همیشه بر اساس ملاحظات صرفاً فنی نیست، بلکه به طور قابل توجهی تحت تأثیر پویایی بازار و انگیزه‌های اقتصادی قرار دارد.

4.3 انگیزه‌های اقتصادی برای ماینرها

استخرهای استخراج، به عنوان مجموعه‌ای از منابع محاسباتی ماینرها، تأثیر عظیمی در شبکه بیت‌کوین دارند که به آنها قدرت تصمیم‌گیری قابل توجهی در پذیرش و فعال‌سازی BIPها می‌دهد. در عین حال، رفتار ماینرها اغلب توسط انگیزه‌های مالی هدایت می‌شود. به عنوان مثال، ظهور inscriptions منجر به افزایش قابل توجهی در کارمزد تراکنش‌ها در شبکه بیت‌کوین شده است که درآمد قابل توجهی برای ماینرها ایجاد کرده و باعث شده بسیاری از ماینرها inscriptions را بپذیرند، حتی اگر برخی از توسعه‌دهندگان آنها را "اسپم" بدانند. این عقلانی‌سازی اقتصادی توضیح می‌دهد که چرا، حتی با وجود بحث‌برانگیز بودن، برخی موارد استفاده همچنان توسط ماینرها پشتیبانی می‌شوند و در بلاک‌ها گنجانده می‌شوند. با انتخاب نسخه نرم‌افزاری که اجرا می‌کنند و اینکه آیا حمایت خود را اعلام کنند یا خیر، آنها در واقع نوعی "رأی نرم" را اعمال می‌کنند. این قدرت مطلق نیست، زیرا کاربران و تمام نودها می‌توانند با رد بلاک‌هایی که با قوانین آنها مطابقت ندارند، اجماع را اعمال کنند، اما رفتار جمعی ماینرها قطعاً یک متغیر کلیدی در تکامل پروتکل است.

5.یک فرآیند ارتقای طولانی

از آنجا که بیت‌کوین یک شبکه غیرمتمرکز است، هر تغییری نیازمند اجماع گسترده بین توسعه‌دهندگان، ماینرها و کاربران است، و این فرآیند اجماع پیچیده و زمان‌بر است که باعث می‌شود فرآیند ارتقای بیت‌کوین کند باشد. از نظر تاریخی، مواردی مانند بحث اندازه بلاک در سال 2017 (که منجر به فورک بیت‌کوین کش شد) خطر واگرایی را نشان داده است، و ارتقای Taproot (فعال شده در سال 2021) سال‌ها بحث و آزمایش را به همراه داشته است. علاوه بر این، پیچیدگی‌های فنی مانند خطرات امنیتی بالقوه OP_CTV و OP_CAT باعث می‌شود که جامعه بیت‌کوین برای پیشبرد این BIPها فرآیند طولانی‌ای را طی کند. در نتیجه، کیف پول بیت‌کوین Xverse یک سایت دادخواست جامعه (https://whatthefork.wtf/) راه‌اندازی کرده است تا افراد با امضای کیف پول خود نشان دهند که خواهان سافت فورک BTC برای پشتیبانی از OP_CTV و OP_CAT هستند، تا تلاش کنند آن را از طریق صدای جامعه پیش ببرند.

به دلیل ارتقاهای کند، بسیاری از پروژه‌های اکوسیستم بیت‌کوین در حال طراحی راه‌حل‌های پیچیده با قابلیت‌های محدود فعلی هستند. به عنوان مثال، BitVM (ماشین مجازی بیت‌کوین) پیشنهاد می‌کند که عملکرد قرارداد هوشمند را از طریق یک مدل اثبات‌کننده-تأییدکننده که محاسبات را خارج از زنجیره انجام می‌دهد و در زنجیره تأیید می‌کند، بدون تغییر قوانین اجماع پیاده‌سازی کند. استراتژی دیگر استفاده از بیت‌کوین به عنوان لایه دسترسی‌پذیری داده (DA) است که از امنیت بیت‌کوین برای ذخیره داده‌ها و پشتیبانی از گسترش‌های زنجیره جانبی یا رولاپ استفاده می‌کند.

6.نتیجه‌گیری

توسعه و نگهداری بیت‌کوین یک فرآیند غیرمتمرکز منحصر به فرد و در حال تکامل مداوم است. این فرآیند توسط جامعه‌ای جهانی از توسعه‌دهندگان متن‌باز هدایت می‌شود و با توجه به اینکه هیچ نهاد واحدی کنترل توسعه آن را در دست ندارد، مدل توسعه بیت‌کوین یک تعادل پیچیده است: نوآوری فناورانه با دقت از طریق فرآیند ساختارمند BIPs و مکانیسم اجماع چند ذینفعی تحت اصول باز بودن، غیرمتمرکز بودن و هدایت توسط جامعه پیش برده می‌شود. در نتیجه، این مدل ناگزیر به سرعت کندتر توسعه بیت‌کوین منجر شده است، و ما باید همچنان ببینیم که آیا این مدل قادر است به چالش‌ها و نیازهای جدید سازگار شود و در عین حال انعطاف‌پذیری، امنیت و مقاومت در برابر سانسور شبکه بیت‌کوین را تضمین کند.

Giải mã ETF Ethereum: Điều gì tiếp theo cho tiền điện tử?